تقوا

بی تفاوت نگذرد زین روزگار
تا نماند در دلت غم یادگار
گر خوشی باشد تمام لحظه ها !
شکر گو باشی خداوند سما؟
یا که با سرمستی از آن بگذری
لیک با عشرت از آن ذات بری
نامه ی اعمال تو باشد سیاه؟
زان همه رفتار تو باشد تباه؟
چون ترا باشد همی طغوا کنون
میروی تا منتها ، زان تقوا برون
گر بخواهی تا روی بر انتهاج
زان ترا باشد ورع احتیاج
تا شوی همراه عبد توبه کنان
تا شود اعمال با طغوا حنان
عبد

طغوا=سرکشی کردن
انتهاج=جستن راه روشن
ورع=پارسایی، پرهیزگاری
حنان=بخشیده

برچسبها: بی تفاوت نگذرد زین روزگار محمد قاسمی عبد